سهرابِ مربی جذاب‌تر از سهرابِ ستاره

شروع طوفانی استقلال مقابل سپاهان با زدن دو گل و دفاع از این اندوخته، شرایطی متفاوت از تیم سهراب در فصل جدید را به همه نشان داد.

به گزارش "ورزش سه"، کار تیمی فوق العاده در پشت هجده قدم و ضربه ای تماشایی از یاسر آسانی و حضور قلی زاده جوان در نقطه کور خط دفاعی سپاهان در سمت چپ باعث شد که تا دقیقه 10 تکلیف سوپرکلاسیکو فوتبال ایران روشن شود. بعد از آن دو گل، فشار همچنان روی دروازه سپاهانی ها با پرس هافبک ها و حضور توأمان سحرخیزان حفظ گردید و همین مهم باعث شد در نیمه اول سپاهانی را تماشا کنیم که هیچ نشانی از تیمی با سابقه 5 دوره قهرمان لیگ برتر ندارد.برگردیم به دو هفته قبل. شروع تماشایی در هفته اول و زدن 4 گل به مس شهر بابک و بعدش هم برد اول آبی ها در تاریخ در خانه نساجی آنها را به هفته سوم رسانده بود. تحلیل ها از بازی های آسان استفلال در شروع لیگ در شبکه های اجتماعی و از سوی رقبای استقلال دیده می شد، همه از سه بازی سخت آبی ها از هفته سوم تا پنجم حرف می زدند و شاید همین کمی دلهره به دل هواداران آبی انداخته بود. بازی سخت اول خیلی زود به سهراب و تیمش رسید. سهرابی که فصل را بدون هیچ انتخابی در یارگیری شروع کرد. او حق نداشت هیچکس را به تیمش اضافه کند. از طرفی، دو بازیکن اصلی تیم که وزنه ای برای خود بودند دیگر تمایلی برای بازگشت نداشتند؛ منیر الحدادی و رامین رضاییان ساز جدایی زدند و چند بازیکن تیم توسط خود سهراب علیرغم پنجره بسته کنار گذاشته شدند تا این استقلال که همه را از خط دفاع تا حمله میخکوب می کند تشکیل شود. صحبت از تیمی است که خوب جمع می شود، خوب پرس می کند، خوب می جنگد و از همه مهمتر برای رسیدن به گل از دقیقه یک تا پایان بازی عطش دارد. همه این ها نشانه های استقلال سهراب است. سرمربی که در دو سال اخیر، کم لطفی دید ولی حرفی نزد، استقلال را به مرحله دوم لیگ نخبگان با حذف پرسپولیس به صورت غیرمستقیم رساند ولی دیده نشد، در روزهای سخت باز هم برگشت تا این بار از روز اول چیزی را که در ذهن دارد در زمین پیاده کند، مثل همان روزهایی که در خط دفاع استقلال و تیم متفاوت تر از همه فوتبال بازی می کرد و به جای استفاده از پاهای خود بیشتر از مغز خودش بهره می برد.سهراب در دوره بازیگری از آن بازیکنانی بود که در آن مقطع برای مدت طولانی جزو بهترین های فوتبال ایران محسوب میشد ولی ظاهرا مربیگری او جذاب تر است چرا که دسیپلین را سرلوحه قرار داده، دقیقا همان کاری که در بازیگری به آن بی توجه بود. شاید به خاطر همین مساله و تصمیمات بدی که در برخی برهه های حساس گرفت، فرصت های مهمی را از دست داد اما حالا هیچ تصمیم مهمی را نه نادیده می گیرد و نه به بعدا موکول می کند. مثل تنبیه انضباطی یکی از بهترین بازیکنان خود در سخت ترین بازی استقلال تا به اینجای کار. او کوشکی را بعد از اعتراض به تعویضش در قائمشهر در این بازی کنار خود در نیمکت نشاند تا به همه نشان بدهد هیچکس بزرگتر از استقلال نیست و مزد این جسارتش را هم گرفت. استقلال در بازی با سپاهان بعد از شروع خوب و زدن دو گل و بازی زیبا در نیمه اول، در نیمه دوم فاز دیگر خود را به رخ کشید؛ دفاع تیمی با همین بازیکنان که در نیمه اول مدافعان خود را به اصطلاح بالا می دید. سپاهان در نیمه دوم صاحب توپ بود ولی از مرکز خط دفاعی استقلال فضا برای رسبدن به دروازه که نه حتی به هجده هقدم هم فراهم نبود. هافبک های جوان استقلال تمام توپ ها را با جاگیری و پوشش های خوب قبل از رسیدن به هجده قدم قطع می کردند، توپ باید می رفت به کناره ها، از اینجا هم راه بسته بود. توپ به سختی سانتر می شد و اوت های دستی که به دفعات به دست آمد با ضربات اول عارف آقاسی و سامان فلاح راه به جایی نمی برد تا سپاهان که در برابر تراکتور موقعیت های زیادی به دست آورد و چادر ملو را در یزد شکست داد، بدون موقعیت گل صد درصدی برابر استقلال تسلیم شود.حالا تیم سهراب با 7 گل زده، بدون گل خورده و 9 امتیاز به هفته چهارم رسیده است. جایی که این مربی باید به شهر خود برگردد و در برابر فولاد خوزستان صف آرایی کند. اگر سهراب و بازیکنان منضبط و در اختیار تیمش این مرحله را هم سپری کنند و بتوانند از مصاف با تیم ریشه دار اهوازی سربلند بیرون بیایند، او بهترین شروع تاریخ استقلال را به نام خود رقم زده است. شروعی بدون پنجره باز ولی در آب و هوایی پر از اکسیژن و اکسیر جوانی در اتمسفری به نام استقلال سهراب!محمدرضا تفی خانی