چلسی و لیام روسنیر؛ وقتی امپراتوری، کوچک‌ترها را می‌بلعد

بهداد اقبالی و گروهش می گویند پس از سرمایه گذاری هنگفت در استراسبورگ، باید امتیازهای ویژه ای داشته باشند. سیاست مالکان چلسی، اکنون الگویی برای فوتبال انگلیس و سایر لیگ های مطرح اروپایی شده است. 

طرفداری | آرایش فوتبال اروپا در قالب تیم هایی با مالکیت چندباشگاهی، برای آن هایی که در دایره تیم های خاص انگلیس و سایر لیگ ها قرار نگرفته اند، پیامد های گسترده ای به دنبال دارد. برای استراسبورگِ فرانسه، معامله ای که این هفته انجام داده، بیش از هر زمان دیگری چهره ای عریان و تلخ به خود می گیرد.به احتمال فراوان، استراسبورگ سرمربی جوان و آینده دار انگلیسی اش، یعنی لیام روسنیر، را به مقصد چلسی از دست خواهد داد؛ باشگاهی که شریک ارشد این ساختار چندباشگاهی و زیرمجموعه شرکت مادر «BlueCo» به شمار می رود. پس از قطع همکاری انزو مارسکا، روسنیر اولین کسی نبود که به نیمکت آبی ها نزدیک شد. فلیپه لوئیز، فولبک سابق چلسی و تیم ملی برزیل که اکنون دوران موفقی را در فلامینگو پشت سر می گذارد، در جمع نامزدهای نهایی حضور داشت. با این حال، تمامی نشانه ها حاکی از آن است که انتخاب نهایی، روسنیر خواهد بود.انتقال روسنیر به استراسبورگ در سال 2024 با استقبال همگانی همراه نشد، زیرا بخشی از هواداران این تصمیم را نمونه ای دیگر از دخالت های بلوکو از لندن می دانستند و نسبت به آن دل خوشی نداشتند. روسنیر پیش تر در برایتون سابقه همکاری با پل وینستنل (یکی از دو مدیر ورزشی چلسی) را داشت، اگرچه توانایی مربیگری اش را با تبدیل هال سیتی به عنوان مدعی پلی آف چمپیونشیپ به اثبات رسانده بود.روسنیر احتمالاً هفته آینده روی نیمکت استمفوردبریج خواهد نشستبه هر حال، این سرمربی انگلیسی عملکرد موفقی در فرانسه داشته است. او همواره به اهمیت تاریخی و فرهنگی باشگاه برای شهر استراسبورگ و منطقه آلزاس تأکید می کرد و به همین دلیل نزد هواداران محبوب شد. مهم تر از همه، تیم تحت هدایت او به خاطر سبک بازی جذاب و تماشاگرپسندش مورد تحسین قرار گرفت، جایی که تنها به دلیل دو شکست هفته های انتهایی، از کسب سهمیه لیگ اروپا بازماندند. نتایج اخیر استراسبورگ احتمالاً دشوارترین مقطع دوران مربیگری روسنیر در این تیم محسوب می شود، هرچند شاگردان او در لیگ کنفرانس اروپا به سه پیروزی پیاپی دست یافته اند. شنبه این هفته، تیم روسنیر برابر نیس با تساوی 1-1 متوقف شدند، دیداری که احتمالاً آخرین حضور سرمربی 41 ساله بر روی نیمکت تیمش بود. گروه های هواداری افراطی، انتقال احتمالی سرمربی به استمفوردبریج در میانه فصل را دلیلی کافی برای استعفای مارک کلر، رئیس استراسبورگ، می بینند، همان فردی که باشگاه را به شرکت BlueCo فروخت. آن ها می گویند کلر دیگر قادر نیست زمانی که کشتی مادر در غرب لندن تماس می گیرد، از منافع باشگاه محافظت کند. تابستان گذشته، فروش امانوئل امگا، کاپیتان استراسبورگ به چلسی و بازگرداندن قرضی او نیز نیز واکنش و اعتراض مشابهی را از سوی همین بخش از هواداران برانگیخته بود.مارک کلر (وسط تصویر) این روزها با خشم هواداران استراسبورگ مواجه شده استاین واقعیت بی رحمانه ی ساختار چندباشگاهی است. وقتی چلسی به یک سرمربی و بازیکن جدید احتیاج دارد، کاملاً محتمل است که ابتدا به سراغ باشگاه شریک خود در شرکت بلوکو برود. پرسش این است: آیا دیگر باشگاه های فرانسوی نیز حاضر خواهند بود چنین معامله ای را بپذیرند؟ با اجرای قوانین مالی جدید مبتنی بر نسبت هزینه های تیم، اکنون باشگاه های دیگری در لیگ برتر که هنوز شریک کوچک تری در قالب مدل چندباشگاهی ندارند، از خرید باشگاهی در فرانسه یا دیگر کشورها استقبال می کنند. در سوی مقابل، فروپاشی قرارداد حق پخش DAZN، باشگاه های فرانسوی را در وضعیتی قرار داده که در تقلای جذب سرمایه گذار هستند. در برابر حفظ حیات مالی، استقلال آن ها چه بهایی دارد؟ فوتبال امروز دقیقاً در همین نقطه ایستاده است. در حالی که برتری مالی انگلیسی ها بخشی از این تصویر را شکل می دهد، اما مسئله صرفاً به آن محدود نمی شود. این وضعیت بازتاب افزایش شکاف ثروت در سراسر اروپا نیز به شمار می رود؛ شکافی که میان تیم های سطح اول و سایر باشگاه ها روزبه روز عمیق تر شده است. مدت هاست که قدرت مالی فوتبال انگلیس در مسیر انتقال بازیکنان و مربیان، بر فوتبال فرانسه برتری داشته است. اما اکنون به نظر می رسد این کشمکش وارد مرحله ای تازه شده باشد. مرحله ای که در آن این رابطه نه فقط از طریق بازار آزاد، بلکه در قالب یک ساختار رسمی و سلسله مراتبی تعریف می شود. ساختاری که بر پایه مالکیت است، نه صرفاً رقابت آزاد.حتی متعصب ترین هواداران استراسبورگ هم ناچارند این واقعیت را قبول کنند که موفقیت لیام روسنیر، به معنای جدایی حتمی او بود. منطق همیشگی فوتبال همین است. همان گونه که در گذشته نیز مربیان فرانسوی برای دستمزدهای بالاتر و امکانات بیشتر، کشور خود را ترک کرده اند. روسنیر پس از برکناری ناگهانی اریک تن هاخ در ماه سپتامبر، گزینه هدایت بایرلورکوزن بود. یک ماه بعد نیز ناتینگهام فارست به او علاقه نشان داد، پیشنهادی جذاب، به ویژه با توجه به اینکه خانواده سرمربی انگلیسی ترجیح داده بودند به جای نقل مکان به فرانسه، در شهر داربی ماندگار شوند. ادامه همکاری روسنیر با باشگاهش، استدلال BlueCo در دفاع از مزایای حضور در یک ساختار چندباشگاهی است. البته که این گروه استدلال های بیشتری هم در اختیار داشته و معتقد است که ساختار فعلی به سود باشگاه فرانسوی بوده است.فرانسوی ها مدت هاست که خواهان خروج گروه BlueCo هستندشرکت بلوکو در دفاع از خود، به سرمایه گذاری قابل توجه انجام شده در ترکیب تیم و همچنین جذب بازیکنان آینده داری مانند ممدو سار و کندری پائز، اشاره می کند. آن ها می گویند که هزینه بازسازی ورزشگاه استراسبورگ را پرداخت کرده و یک مجموعه تمرینی به روزشده نیز به زودی آماده خواهند کرد. به طور خلاصه، آمریکایی ها بر این باور هستند که استراسبورگ را نجات داده و این اقدام به زعم آن ها امتیازها و حقوق خاصی را برایشان ایجاد می کند. چلسی برای انتصاب لیام روسنیر، مبلغ بند فسخ او را پرداخت خواهد کرد.مثال های دیگری هم وجود دارد؛ خواکین پانیچلی، مهاجم 23 ساله و آرژانتینی یکی از نام های مطرح نقل وانتقالات به شمار می رود. اگر روند پیشرفت او با سرعت فعلی ادامه پیدا کند، او نیز به زودی فروخته خواهد شد. بلوکو مدعی است که پانیچلی بدون تزریق سرمایه یا حتی دانش جذب بازیکن این گروه، اصلاً در باشگاه فرانسوی حضور نداشت. آن ها می پرسند: اگر چلسی حق اولویت خرید داشته باشد، چه تفاوتی ایجاد می شود؟ طرف آمریکایی ادعا می کند که برای تصاحب این باشگاه محلی محبوب، از حمایت کامل سیاسی در سطح شهر و منطقه برخوردار است. همچنین می گوید که تصاحب مالکیت باشگاه با تأیید نهاد ناظر مالی فوتبال فرانسه انجام گرفته است.طبیعتاً مالکان آمریکایی باید جانشینی در سطحی بالا و شایسته برای روزنیور انتخاب کند. مربی ای که توانایی هدایت تیم را هم در لیگ یک فرانسه و هم در لیگ کنفرانس اروپا داشته باشد. با توجه به سهمیه حضور در رقابت های اروپایی و تابستانی که از نظر میزان هزینه کرد ناخالص، پرخرج تر از هر باشگاه فرانسوی دیگری بوده، انتظار می رود سطح گزینه های موجود بالا باشد.با این حال، آنچه سنجش آن از میزان سرمایه گذاری و حتی موفقیت ورزشی دشوارتر به نظر می رسد، احساس و واقعیتِ تبدیل شدن به جزئی کوچک از یک امپراتوری بزرگ تر است. قرار نیست هر مربی موفق استراسبورگ یا هر بازیکن مستعد این تیم در نهایت راهی چلسی شود، اما این که همگی بالقوه در دسترس باشند، همواره بر فراز باشگاه فرانسوی سنگینی می کند. اینکه چنین شرایطی چه تاثیری بر ذهنیت و روان هواداران می گذارد، هنوز روشن نیست. این وضعیت پیش از این هرگز در فوتبال تجربه نشده است. ما در دوران مالکیت چندباشگاهی قرار گرفته ایم و اکنون باید ببینیم که پیامدهای آن چه خواهد بود.به قلم سم والاس، نویسنده ارشد تلگراف همراه با دخالت جزئی