استارت پنجاه متری رامین برای یک گل تمیز

مدافع باتجربه تیم ملی در دیدار درون تیمی روز گذشته، بار دیگر روی ضربات کاشته گلسازی کرد، تبحری که یکی از ویژگی های ثابت شده رامین است.

به گزارش "ورزش سه"، رامین رضاییان در سه دیدار درون تیمی اخیر تیم ملی فوتبال ایران یکی از چهره های مؤثر و پرتکرار در صحنه های مهم بود؛ بازیکنی که شاید در ظاهر درگیر رقابتی سخت در سمت راست خط دفاعی تیم ملی است، اما در عمل با تجربه، کیفیت ارسال ها، ضربات ایستگاهی و تحرک بالای خود بار دیگر نشان داد چرا همچنان یکی از گزینه های جدی کادر فنی برای حضور در جام جهانی محسوب می شود.در نخستین دیدار درون تیمی، جایی که تیم سفید با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسید، تک گل مسابقه روی ارسال رامین رضاییان از سمت چپ به داخل محوطه جریمه شکل گرفت. توپ ارسالی او با دقت بالا روی سر محمدحسین کنعانی زادگان نشست و این مدافع پیش تاخته با ضربه سر، دروازه سیدحسین حسینی را باز کرد.در بازی دوم نیز رضاییان که این بار در ترکیب قرمزپوشان قرار داشت، باز هم در گل اول تیمش نقش داشت. ارسال او از سمت چپ ابتدا توسط حسین زاده دفع شد، اما توپ در ادامه به صالح حردانی رسید و مدافع راست استقلال با یک شلیک تماشایی از پشت محوطه جریمه، گل نخست مسابقه را به ثمر رساند.اما نمایش ویژه رضاییان در بازی سوم و آخر بیشتر به چشم آمد؛ مسابقه ای که تیم سفید با نتیجه ۴ بر یک تیم قرمز را شکست داد و رامین روی دو گل تیمش اثر مستقیم داشت. در دقیقه ۸۳، پس از اشتباه در خط دفاعی قرمزها و لو رفتن توپ، رضاییان پشت محوطه جریمه صاحب توپ شد و با یک استارت انفجاری و حدوداً ۵۰ متری، یکی از زیباترین صحنه های مسابقه را ساخت. او ابتدا احسان حاج صفی را با دریبل دو طرفه از پیش رو برداشت و سپس با یک پاس دقیق، توپ را به پوریا شهرآبادی رساند؛ حرکتی که در ادامه با پاس شهرآبادی به آریا یوسفی و ضربه بغل پای این بازیکن، به گل سوم تیم سفید تبدیل شد.چند دقیقه بعد، رامین یک بار دیگر امضای همیشگی خود را پای گل تیمش گذاشت. ارسال دقیق او از جناح چپ با ضربه سر دانیال ایری همراه شد تا گل چهارم تیم سفید به ثمر برسد. نکته جالب اینکه در تصاویر آهسته مشخص بود رضاییان قبل از ارسال، دانیال ایری را صدا می زند و سانترش کاملاً با مقصد مشخص انجام می شود؛ ارسالی که فقط یک مخاطب داشت و همان بازیکن هم آن را به گل تبدیل کرد.رامین رضاییان در این سه بازی درون تیمی با سه ارسال، زمینه ساز سه گل شد؛ نکته قابل توجه اینکه دو گل روی ارسال های او توسط مدافعان پیش تاخته، یعنی کنعانی زادگان و دانیال ایری، به ثمر رسید. این موضوع برای تیم ملی اهمیت ویژه ای دارد، چون در تورنمنتی مانند جام جهانی، ضربات ایستگاهی و ارسال های کناری می توانند گره بازی های سخت را باز کنند. تیم هایی که مدافعان سرزن و ارسال کننده های دقیق دارند، همیشه در لحظات حساس یک سلاح اضافه در اختیار دارند و رامین دقیقاً یکی از همین سلاح هاست.این کیفیت البته فقط محدود به اردوی تیم ملی نیست. رضاییان از زمان جدایی از استقلال و پیوستن به فولاد در نیم فصل، دوباره به ریتم بازی برگشت و در تیم جدیدش بارها روی ضربات ایستگاهی خطرساز شد. در دیدار فولاد برابر پرسپولیس، کرنر ارسالی رامین با ضربه سر فرشاد احمدزاده به گل برتری فولاد تبدیل شد. در مسابقه با ملوان نیز ارسال او از روی کرنر زمینه ساز گل تساوی تیمش شد؛ جایی که محمد قریشی، یک مدافع پیش تاخته دیگر، توانست توپ ارسالی رضاییان را به گل تبدیل کند. در دیدار با شمس آذر هم ضربه کاشته او پایه گذار گل فولاد شد و احسان محروقی توانست از ارسال رامین استفاده کند. او یک پاس گل دیگر نیز در جریان بازی و روی ارسال به محروقی داده بود.همین روند نشان می دهد ضربات کرنر و ارسال های ایستگاهی رضاییان همچنان یکی از جدی ترین نقاط قوت اوست؛ کیفیتی که می تواند برای تیم ملی در جام جهانی اهمیت زیادی داشته باشد. در مسابقاتی که فرصت ها کم هستند و تیم ها با احتیاط بیشتری بازی می کنند، یک کرنر دقیق، یک ضربه ایستگاهی حساب شده یا یک ارسال از جناحین می تواند سرنوشت مسابقه را تغییر دهد. رامین در این بخش یک بازیکن معمولی نیست؛ او سال هاست نشان داده ارسال هایش می توانند «آدرس گل» داشته باشند.در کنار ارسال ها، تحرک و انرژی رضاییان هم در بازی های درون تیمی قابل توجه بود. استارت ۵۰ متری او در بازی سوم، آن هم در دقایق پایانی مسابقه، پیام روشنی داشت: سن و سال برای رامین هنوز به معنای افت و کم تحرکی نیست. او همچنان می تواند در سمت راست رفت وآمد کند، در حمله اضافه شود، با توپ پیشروی کند و مدافع مستقیمش را تحت فشار بگذارد. همین ویژگی ها باعث شده کادر فنی تیم ملی حتی به سناریوهایی فکر کند که در آن رضاییان فقط یک مدافع راست کلاسیک نباشد و در برخی دقایق یا سیستم ها، یک خط جلوتر هم مورد استفاده قرار بگیرد.